اگه هر جور بشکنم تقصیر دل خودم بوده ،

 اینو خوب میدونم

من از خدا خواسته بودم بمونی کنارم ،

لیاقتم حتما نبود خدا برس بدادم

اگه هر جور بشکنم هیچی دم نمیزنم           تقصیر هیچ کسی نشد باعث اصلی خودمم

 اگه تا آخر عمر با حسرتام من بشکنم          باز هم میگم من عاشقم علت اصلی خودمم

    پشت دیوار دلم منم که گریه میکنم          تقصیر تو هیچوقت نبود عاشق اصلی خودمم

تو که تنها نمی مونی ، من تنها رو باش...!          توی این سکوت مبهم من تنها رو صدا کن         

قول میدم دلم که تنگ شد ایندفعه واست بمیرم          که شاید خدا بخواد و اونجا دستاتو بگیرم      

لحظه هام رو می شمارم تا که مرگم رو ببینم            آخه شنیدم تو قیامت میتونم تو رو ببینم    

بارون رو دوست دارم هنوز چون تو رو یادم می آره

عزیزم:

عادت نکن به فراموشی ؛

به ساده گذشتن .

                 عادت نکن به نور

                      به دل بریدن ، رفتن ، رفتن .

                        عادت نکن به عشق

                                      عادت نکن به من !!!

 

نزار بهت عادت کنم جدایی سخته گل من

یه روز تو از اینجا میری میشکنه تنها دل من

نزاربهت عادت کنم جدایی سخته گل من

تو که نمیمونی پیشم داغتو رو دلم نزار

نزار بهت عادت کنم تا که جدایی سخت نشه

نهال عشق و بسوزون تا یه روزی درخت نشه

دیوار سنگه بینمون نمی شه دیوار رو ندید

// اگه باهات نیستم برات که هستم…

 اگه چشات نیستم نگات که هستم…

 اگه حرفات نیستم صدات که هستم…

 اگه خودم نیستم فدات که هستم //

روزای خیلی طلایی یادته؟ روز ترس از جدایی، یادته؟

روز تمرین اشاره یادته؟ شب چیدن ستاره یادته؟

شعرای کتاب درسی یادته؟ یادته گفتی می ترسی ،یادته؟

عکسمون تو قاب عکس و ، یادته؟ بله بدون مکث و یادته؟



دستمون تو دست هم بود یادته؟ غصه هامون کم کم بود، یادته؟

چشم نازت مال من بود یادته؟ دیدن من غدغن بود یادته؟

روزگار قهر و آشتی یادته؟ هیج کس و جز من نداشتی ، یادته؟



رویاهای آسمونی ،یادته؟ قول دادی پیشم بمونی، یادته؟

روزای بی غم و غصه یادته؟ ببینم اول قصه یادته؟



عصر ابراز علاقه یادته؟ خبر خوش کلاغه ،یادته

دست گرمت تو زمستون یادته؟ شونه من زیر بارون یادته؟

واسه خنده اجازه یادته؟ اونا که می گفتی رازه ؛ یادته؟





یادته فال های حافظ تو حیاط ؟ یادته قسم جون شاخه نبات؟

گل سرخا رو نچیدیم یادته؟ یه روزی هم و ندیدیم ؛ یادته؟

حرفامون سر صداقت یادته؟ تو ، تو مجازات خیانت ، یادته؟

پنهونی سر قرارا ، یادته؟ تأخیرات توی بهارا یادته؟

گوش ندادیم به نصیحت، یادته؟ گشتنت دنبال فرصت یادته؟

دستات و میخوام بگیرم یادته؟ راستی تو ، بی تو می میرم یادته؟





دونه دادن به کبوتر یادته؟ خاطرات توی دفتر یادته؟

فال با نیت رسیدن یادته؟ طعم قهوه رو چشیدن یادته؟

واسه فال قهوه رو خوردن یادته؟ روزی صد بار بی تو مردن ، یادته؟

یادته دعا، یادته دعای زیر طاقیا ؟ کنار بوته های عقاقیا ؟

زیر اون درخت گیلاس، یادته؟ با دوتا شاخه گل یاس؛ یادته؟

یادته گفتن راز ،به قاصدک ؟ یادته، چه قدر به هم گفتیم، کمک ؟

فکر بودن توی قایق یادته؟ تو به من گفتی شقایق، یادته؟

پیش هم بودیم نذاشتن، یادته؟ اونا ما رو دوست نداشتن ،یادته؟

نامه بدون امضاء یادته؟ اسم مستعار رویا ، یادته؟

طرح اون انگشتر من یادته؟ پاسخ مختصر من یادته؟

فال حافظ شب یلدا ، یادته؟ اسمم و گذاشتی شیدا یادته؟

چیزی خواستیم از خدامون یادته؟ مستجاب نشد دعامون، یادته؟

چشمون زدن حسودا یادته؟ چشامون شد مثل رودا ، یادته؟

گفتی ما باید جداشیم یادته؟

گفتی ما باید جداشیم یادته؟ گفتی باید بی وفاشیم ، یادته؟

یه دفه ازم بریدی ؛ یادته؟ خط رو اسم من کشیدی ؛یادته؟

گفتی عشق تو هوس بود یادته؟ گفتی خوب بود ولی، بس بود یادته؟

حلقه من دست تو دیدم؛ یادته؟

حلقه من دست تو دیدم یادته؟ کلی سرزنش شنیدم ؛ یادته؟

چشم من به چشمت افتاد یادته؟کاری که دست دلم داد ؛ یادته؟

حالا اومدم، همون جا وایسادم؛

حالا اومدم همون جا وایسادم که تقاضای تو رو جواب دادم

دراوردم از دسم انگشتر و، جا گذاشتمش همونجا ، دفتر و

اما قول دادم به قلبم و خدا، دیگه دل ندم به عشق آدما

حیف شعری که نوشتم یادته ؛ شعر من بدم باشه، زیادته، حیف شعری که نوشتم یادته

شعر من بده ولی، زیادته

ياد گرفتم که عشق با تمام عظمتش دو سه ماه بيشتر زنده نيست

 ياد گرفتم که عشق يعني فاصله و فاصله

 يعني دو خط موازي که هيچگاه به هم نمي رسند

 ياد گرفتم در عشق هيچکس به اندازه خودت وفادار نيست

 و ياد گرفتم هر چه عا شق تري ،

 تنهاتري

به قاب پنجره ام كه شك كردم

              نگاهم به شيشه ثانيه ها برخورد

                   صدايم از حاشيه فرياد گذشت

                            نام من از اسامی خوب ها خط خورد

                           چكمه هايم از غزل و حادثه ها پر شد

                               فاصله شبانه ام تا خورشيد

                                    بين خاطره ها گم شد

                                          از سفر پنجره ام كه برگشتم

                                              ماند يك قاصدك و يك من و آن جاده پير

                                                     انتخابم ميان ثانيه ها

                                                         همين لحظه هاي آخر شد.

بر دوش دلم بار غمت سنگین است

                         دور از تو همیشه قلب من غمگین است

   آن شب که دلت شکست یادت باشد

                          تا وان شکستن دل من این است

نگام نمي کني چرا ؟
چرا نمي بيني منو ؟

چرا ازم پس مي گيري  شباي با تو بودنو
صدا نمي کني منو، چرا ازم بي خبري ؟
چقدر بايد  گريه کنم ؟ چرا منو نمي بري ؟
تشنه تر از اشکم و باز

در انتظار هق هقم

براي بخشيدن من، بيا بيا  به بدرقّه ام

تمام لحظه هاي من سياه شده به دست من
دروغ خنده هاي من حقيقته شکست من
مي خوام صدات کنم ولي کمم براي گفتنت
لبم يه قطره خواسته از، چشمه ي دور و روشنت
بگو نترسم از خودم، که با تو التهاب نيست
بگو که در پناه تو، فرصت اضطراب نيست
صدا نمي کني منو
چرا ازم بي خبري
چقدر بايد گريه کنم؟ چرا منو نمي بري ؟

سهم دل من مال دل توست

پایان این معامله عشق من و توست ...

تو همون حس غریبی که همیشه با منی

تو بهونه هر عاشق واسه زنده بودنی

تو امید انتظاری تو دلای نا امید

مثل دیدن ستاره تو شبای ناپدید

عمریه دلم گرفته گله دارم از جدای

غائب همیشه حاضر تو کجایی تو کجایی ....

غروبم آرزوی تو بود

رفتیو آروم روی خیالم پا گذاشتی

تو ی کوچه های دلتنگی رد پاتو جا نذاشتی

نگفتی بی تو من می میرم

یا تو غروب رفتنت اسیرم

رفتیو به انتظارت نشستم

ذره ذره توی جاده های دلتنگی شکستم

غروبو رنگ جدایی زدم

دل به دریای طوفانی زدم

سکوت ترانه آغاز دفترم بود

وغروب پایان همه دلتنگی ها بود

رفتیو رو عهدت نموندی

غزل عاشقیو رو واسه یه غریبه خوندی

حالا که غریبه قلبتو شکسته

رو تنهاییات غم نبودنم نشسته

حقته توی تنهاییات بمیری

یا گریه رو از سر بگیری

دیگه بر نگرد قلبم دیگه با تو نیست دیگه شعرام مال تو نیست ..........

 اگه می دونستی چقدر دوستت دارم

هیچ وقت برای اومدنت

بارون رو بهونه نمی کردی

چه احساس قشنگيه .. وقتي وجود عزيزي رو كنارت حس كني

دستاشو تو دستت بگيري

باهاش قدم بزني

صداش رو بشنوي

بودن اش رو در كنارت لمس كني

......

چه احساس نازنين و شيرينيه ..... روبه رو با كسي كه دوسش داري بشيني

چشاش رو نگاه كني ..

تا عمق وجودت از يه گرماي عجيب آب بشه !!

قلبت پر تپش بشه ... انگار داره از سينه كنده مي شه !!

چه احساس عجيبيه ..

وقتي بخاي با انگشتات صورتشو حس كني

با موهاش بازي كني

از لباش .....

خداي من .. باور كردني نيست ...

اوني كه مي خواي .. دوسش داري .... عاشقي ...

كنارت باشه ... باهات باشه .. هم راهت ... هم پات باشه ....

باور كردني نيست ...

نه .. باورم نمي شه تو كنارمي .. وجودتو حس مي كنم .. ولي باورم نمي شه !!!

خدايا اين حسو ازم نگير ...

دل ما اونقده پارست

موندنش مرگ دوبارست

آسمون سينه ي ما خيلي وقته بي ستارست

هميني که باقي مونده

واسه دل خوشيت تو بشکن

تيکه تيکه هامو بردن

آخرينشم تو بکن

نمي خوام بگذره عمري

خسته شي واسه فريبم

يقه ات رو نمي گيره هيچ کس

آخه من اينجا غريبم

بزن و برو عزيزم

مثل هر کس که زد و برد

طفلي اين دل که هميشه

به گناه ديگرون مرد........

دوستت دارم

چشمانت را براي زندگي مي خواهم اسمت را براي دلخوشي مي خوانم دلت را براي عاشقي مي خواهم صدايت را براي شادابي مي شنوم دستت را براي نوازش و پايت را براي همراهي مي خواهم عطرت را براي مستي مي بويم خيالت را براي پرواز مي خواهم و خودت را نيز براي پرستش!!!

فقط دريا دلش آبي تر از من بود.. و من از دريا..دلم دريا.. فقط اين را ندانستم !!! چرا گشتم چنين تنها تر از تنها !!.. به هر آبي شدم آتش.. به هر آتش شدم آبي.. به هر آبي شدم ماهي.. به هر ماهي شدم دامي.. به هر نا محرمي ساقي.. به هر ساقي مي باقي.. و تو اين را ندانستي !!

 چرا گشتم چنين عاصي؟

گفتم آگه نبینمت دل کندنم سخته برات

اگه یه وقت بگی نرو رفتن پر از درده برام

گفتم صداتو نشنوم ندیده از پیشت برم

پشت سرم زاری نکن چی کار کنم مسافرم

من میرم ولی باز تو بدون همیشه

یاد تو از خاطر من فراموش نمیشه

گل من ....

خوب می دونی بی تو تک و تنهام

عزیزم

اگه تو نباشی می میرم

نامه رو تا تهش بخون گریه نکن طاقت بیار

نامه رو خط خطی نکن دو جمله هم دوووم بیار

بارو نکن یه بی وفا نامه می زارم و می رم

نه

قسمت زندگیم اینه به کی بگم مسافرم

سهم من از تو دوریه

تو لحظه های بی کسی

قشنگی قسمت ماست

که ما به هم نمی رسیم

همیشه زنده بودن با یاد تو ترانه هام

منو ببخش اگه بازم اشکام چکید رو نامه هام

دیگه تموم شد فرصتم

خاطره هام پیشت باشه

تمومه خاطرات خوش

خدا نگهدارت باشه

   بازم محرم اومد

ولی مثل هر سال نیست

اونی که باید باشه دیگه نیست

دلم براش تنگ شده

وقتی نیستی هم یه جوری هم

با خیالت راضی میشم

چاره ای جزء این ندارم

اخه خون شدی تو رگهام

می میرم اگه نباشی

بی تو من بد جوری تنهام

 دعا کنید برگرده

دلم براش تنگ شده

امسالم می خوام برم ببینمش

میخوام برم ببینم

ببینم .....

من همین یک نفس از جرعه جانم باقیست

آخرین جرعه این جام تهی را تو بنوش

با صدام میام همه جا تو رو می نویسم

  دوست داري بگم مي خوام هر روز صبح با صداي تو بيدار بشم........

بعد بفهمي با ساعتم بودم!!!!!!

دوست داري بگم چرا رفتي؟؟؟؟

 بعد بفهمي با برق بودم!!!!

دوست داري بگم هرجا باشي پيدات مي كنم.....

بعد بفهمي با دسته كليدم بودم!!!!!

 دوست داري بگم دوستت دارم بعد فكر كني با........

نه!

ايندفعه با خودت بودم

ميتوني نگام نكني اما نميتوني جلوي جشامو بگيري

ميتوني بگي دوست ندارم اما نميتوني بگي دوستم نداشته باش

ميتوني از پيشم بري اما نميتوني بگي دنبالم نيا

 پس من:نگاهت ميكنم دوست دارم و تا ابد دنبالت ميام  

لحظه هام تو حسرت مردن این ثانیه هاست

ثانیه منتظر مردن وجون کندنمه

حالا تو این شبهای سرد وبی هدف

تنها ارزوی مرگه که همدممه

یه نگاهی میکنم به دور وبرم میبینم که لحظه های اخره

داره اون لحظه ی خوب میرسه

که یه جور خواب من رو با خود میبره

ضربان قلبم رو نمیشنوم دیگه سرد وسنگینه سرم

جسم سردم دیگه مال شماها

میرم وخاطره هام رو میبرم

روحم از تنم حالا جدا شده